Gelrode: Eikelberg & wijngaardberg | 11km

Een wandeling op het ritme van het Hageland, met de authentieke graanmolen De Moedermeule als vertrek- en eindpunt. Je stapt door een gevarieerd landschap van bossen, boomgaarden en velden naar de top van de Eikelberg, een van die typische Diestiaanheuvels van de streek. Boven heb je een knap panoramisch zicht op Gelrode dat zich aan je voeten tussen twee heuvelruggen uitstrekt. In het Kloesebos kunnen kinderen zich uitleven.
Na de eikelberg stappen we verder naar de wijngaardberg, een monument in deze streek. Het minste wat je van deze ijzerzandstenen heuvel kan zeggen is dat het een heel merkwaardig erg mooi landschap is. Op de wijngaarden is vooral in de zomer iets te zien maar terrassen zijn er wel en aan de voet en er bovenop bloeien de fruitbomen in de lente en groeien de rest van het seizoen massa’s appels en peren. Onderweg kom je heel wat infoborden tegen met uitleg over de aard van de berg, over het ‘natuurherstel’, het beheer en met de vraag om je hond aan de lijn te houden en sommige wandelaars volgen die laatste instructie zelfs op (maar velen ook niet heb ik gemerkt en er is duidelijk overlast van joggers en wielertoeristen die de terrassen als crossterrein gebruiken). Hier en daar kom je ook zitbankjes en zelfs een picknicktafel-met-uitzicht tegen.

Zeker is dat je behalve de terrassen ook duidelijke sporen gaat zien van steengroeven en muurtjes die met bruine ijzerzandsteen zijn gebouwd totdat je bovenaan de helling op een heuse muur stuit, althans wat ooit een muur geweest moet zijn want het ziet er wel wat gehavend uit zoals het er tegenwoordig bijstaat. Maar er is ook het door Marc Elsen mooi gerestaureerde deel en dat is zeker een aparte bijdrage waard.

De Wijngaardberg is met zijn hoogte van 72 meter samen met heuvels zoals de Kesselberg en de Beninksberg een van de laatste ‘getuigenheuvels’ van het Hageland. Hij is een overblijfsel van de tijd van de ‘Diestiaanzee’ die het noorden van ons land tussen de 70 en de 3 miljoen jaar regelmatig onder water zette maar zich dan ook weer terugtrok en met de stijging van de Alpen definitief ons land verliet.

Deze wandeling is echt de moeite waard, zowel in de lente (bloesems) als in de herfst (fruit) zijn perfecte momenten om hier te komen genieten van de uitzichten, soms waan je jezelf in het zuiden van Frankrijk.