Haacht: Boerentocht | 16,5km

Vandaag was het eigenlijk een wandeldate, een collega van Kevin had gevraagd om samen nog eens te gaan wandelen. Het was immers een tijd geleden dat we nog eens bijgepraat hadden. Zijn voorstel was om samen met hem een tocht bij ons in de buurt te doen. Hij sprak van een georganiseerde tocht van een lokale wandelvereniging, Wandelclub tornado.

Zo gezegd, zo gedaan. We spraken af om 9u, hij met zijn hond en Kevin samen met Robbe. We konden kiezen tussen verschillende afstanden tussen 6km en 44km…we kozen voor de 17km. Dit was goed genoeg om deze voormiddag te vullen zodat Robbe nog naar de scouts kon in de namiddag.

Het weer was stralend, de zon was overvloedig van de partij. Het vertrekpunt was in de lokale parochiezaal. We startten onze wandeling en verdwenen snel uit de dorpskern om richting de velden en bossen te trekken. Haacht heeft immers verschillende natuurgebieden. Al snel komen we uit bij de dijledijk, die we niet op gaan maar naast blijven stappen. We passeren een stuk van de anti-tankgracht. Een overblijfsel van de 2e wereldoorlog.

De Antitankgracht van Haacht werd gebouwd in 1939 en maakte deel uit van de KW-lijn: de hoofdweerstandsstelling Koningshooikt-Waver met verlenging naar Namen. Het was de ruggengraat van het Belgische verdedigingssysteem in de jaren dertig. De aanleg van de Antitankgracht zorgde in 1939 voor een doorsnede van de kasteelsite van Roost.

Na de Tweede Wereldoorlog nam de natuur het volledig over. In 2001 werd dit plekje erkend als natuurreservaat “Haachts Broek-Antitankgracht”. Er komen zeldzame soorten voor, zoals de kamsalamander. Op die manier komen erfgoed en natuur samen.

Na het oversteken van de Keerbergsesteenweg duiken we het natuurgebied van de Puttekomheide in. Hier wandelen we een lus door de prachtige natuur en de rustige straatjes. Hier fantaseren we dat het wel leuk zou zijn om te wonen, het zal bij dromen blijven vrezen we.

Na de lus door de Puttekomheide stappen we terug richting vertrekplaats door de Peltheide. Onze benen beginnen stilaan de afstand wel te voelen, en de hond wandelt rustig verder.

Moe maar zeer voldaan komen we terug aan de kerk van Haacht, waar we een deugddoend terrasje doen.

Dit was een mooie wandeling in eigen streek, we kennen deze streek al wel goed maar toch zijn we op een aantal plaatsjes geweest waar we nog nooit gewandeld hebben. Alle credits voor de wandelvereniging!