Escapardenne Lee trail | 53,2km

De naam van de wandeling klinkt nogal als een mond vol. Toch kunnen we het simpel uitleggen. Escapardenne is de regio waar de trail in ligt en de Lee Trail is onderdeel van de Escapardenne Trail. Lee betekent in het Luxemburgs een Lei, ofwel de uitlopers en rotsachtige kliffen die het gebied rijk is. Het zal je dus niet verbazen dat je veel van deze rotspartijen tegenkomt tijdens deze tocht. Mocht je de hele Escapardenne Trail willen doen, dan sluit de Lee Trail naadloos aan op de Eislek Trail.

De Lee Trail is een driedaagse trail van in totaal 53 kilometer die wel iets van ervaring vereist. Met ruim 2000 meter hoogteverschil, meer dan 60% natuurlijke paden, 16 natuurgebieden en 32 highlights is deze trail meer dan de moeite waard. Neem dus goede wandelschoenen en kleding mee. De gehele route is zo opgedeeld, dat je de etappes ook allemaal los kan doen. Je kan de route in beide richtingen lopen en zal niet snel verdwalen met de eenvoudige en opvallende markeringen.

Ik koos voor een vaste verblijfplaats op Camping du Nord. Een kleine camping vlakbij het station van Goebelsmuhle. Langs de Lee trail loopt een treinspoor waar je elk uur een trein kan nemen naar de verschillende staitons. Zo kan je deze tocht met een relatief lichte rugzak lopen en hoef je je kampeerspullen niet mee te sleuren op de tocht. Op de website van de Luxemburgse spoorwegen (https://www.cfl.lu/) vind je alle info die je nodig hebt. Het openbaar vervoer in Luxemburg is trouwens volledig gratis!

Lee trail (Ettelbruck – Kautenbach) – 3 daagse | ↔ 53,2km ↑2380m ↓2433m

Etappe 1: Ettelbruck – Michelau | ↔ 13,7km ↑510m ↓478m

Vroeg uit de veren vandaag! Ik rij naar Luxemburg om de Lee trail in 3 dagen te stappen. Het is van bij ons thuis 2,5u rijden tot in Goebelsmuhle. Daar zal ik de wagen parkeren en met de trein naar het startpunt in Ettelbruck sporen. Alles loopt als een trein (haha) wat ze voor zorgt dat ik om 10.50u aan het startpunt van de trail sta.

Het startpunt is het standbeeld van Generaal Patton, die in WOII de stad heeft bevrijdt van de Duitse bezetter. De weg stijgt direct steil, maar na een paar honderd meter wordt ik al beloond met een mooi vergezicht. Het eerste deze tocht, maar zeker niet het laatste. Ik loop nu gestaag verder naar boven op de flank van de berg in Ettelbruck. De weg is breed en goed begaanbaar.

Ik stap verder door het grote dichte bos, en daal nu in de richting van het dorp Erpeldange-sur-sure. Een klein gehucht wat vooral uit boerderijen bestaat. Ik stap nu een stuk over asfalt tot ik aan het einde van een weg rechts een stevig stijgende weg in moet. Ik trap een beetje op mijn adem, maar het vergezicht eens ik boven.ben is mooi. Hier rust ik even uit op het bankje en geniet van de omgeving. Ik volg de licht stijgende brede weg door het bos. Na een 2 tal kilometer wordt de weg smal en begint deze sterk te stijgen, het is pittig maar de beloning zal geweldig zijn. Eerst nog een stukje dalen op een smalle weg en daar staan we dan…aan de priedigstull, een rots die vooruit steekt en waar je een geweldig uitzicht over de vallei hebt. Hier heb ik een aantal minuten staan genieten!

Ik stap verder op de sterk stijgende weg en kom boven aan een weiland waar een windmolen stevig staat te draaien. Nu is het buiten nog een paar kleine stukjes overwegend bergaf. Eerst gestaag daarna stevig tot ik in Michelau ( mijn eindpunt vandaag) aan het station sta. Van hieruit neem ik de bus naar het startpunt van deze ochtend, zet mijn tent op op de camping en geniet van een koffie.

Etappe 2: Michelau – Goebelsmuhle | ↔ 18,2km ↑913m ↓894m

De ganse nacht heeft de regen op mijn tent gekletterd, dus ben ik regelmatig wakker geworden. Ik doe mijn tent open en zie dat de hemel helemaal grijs ziet en het regent nog steeds. Maar dat houdt mij niet tegen om mijn tocht verder te zetten. Vandaag staat er iets meer dan 18km op het programma, en een positieve stijging van 1000m, pittig dus!
Ik rij met de bus terug naar Michelau waar mijn tocht start. Het begint al met een serieuze klim die ongeveer een 2,5km zal duren en ons naar een hoogte van 468m zal brengen. Het is een pittige klim, maar het uitzicht éénmaal boven is fenomenaal! We hebben een mooi zicht op het kasteel van Bourscheid. Een feodaal kasteel van het jaar 1430. Ik daal nu op een steil smal weggetje door het bos richting camping du moulin, welke net naast de Sure is gelegen. Ik stap een stukje vlak naast de camping en volg het golvend pad naast de Sure. Wanneer het pad weg buigt van de Sure- begint het terug te stijgen. We gaan soms steil soms geleidelijk klimmen naar het hoogste punt van onze trail. De l’arbre de Napoleon staat op deze plaats moederziel alleen in de velden. Het is intussen beginnen regenen en ik stop aan het monument om onder een afdak mijn middageten op te eten. Vanaf hier gaat het geleidelijk aan terug naar beneden. De omgeving is prachtig: mooie vergezichten en pittoreske paadjes.

Nog 1 bergop en 1 steile bergaf en dan ben ik aan het eind van deze etappe. Moe maar voldaan kom ik op de camping aan. Ik had pizza besteld, en die smaakte!

Etappe 3: Goebelsmuhle – Kautenbach | ↔ 21,3km ↑1001m ↓1017m

Dag 3, de laatste dag. Het weer zit al beter mee dan gisteren. Ik breng de auto naar het eindpunt van de tocht en spoor met de trein naar het startpunt van de laatste etappe. Na 100 meter van het station van Goebelsmuhlevolgen neem ik links van de weg de steil stijgende weg. Het is direct heel pittig en trap snel op mijn adem. Het is een prachtig smal weggetje met hier en daar mooie vergezichten.

Na 2.5km daalt de weg sterk en passer ik een hondenfokbedrijf van Husky’s. Eénmaal helemaal beneden stap ik door een dicht bos, waar zelfs een bivakplaats is om hier te kunnen blijven slapen. Na een tijdje moet ik rechts afslaan richting de Molberlee, een steil stijgende kam in de bossen. Let wel op, bij nat weer moet je hier heel voorzichtig zijn. Het pad is smal en links en rechts van het pad is het steil naar beneden. De klim is pittig, vergeet niet af en toe eens naar achter te kijken en te genieten van het uitzicht.

Helemaal boven de Molberlee ligt het dorp Hoscheid. Ik stap verder door het klankenbos. Hier kunnen kinderen experimenteren met de verschillende klanken spellen in het bos. We dalen sterk bergafwaarts om daarna terug pittig te stijgen. Het is wel een beetje zwaar aan het worden maar de mooie panorama’s maken veel goed. Ik bereik de steenweg en stap verder op de route. Ik bereik een nieuwe bergkam waar ik moet zeer steil afdalen. Hier heeft blijkbaar een bosbrand geweest want sommige bomen zijn dood en zwartgeblakerd. Het weggetje slingert door het dal, op sommige plaatsen is het zeer smal en de afgrond diep. Nog 1x moet ik bergop om daarna redelijk steil af te dalen naar Kautenbach, waar het eindpunt van de Lee trail is.

SLOT

Toch wel een redelijk zware tocht in een prachtige omgeving. Ik moet toegeven dat het soms hijgen en puffen was, maar de schitterende panorama’s maken telkens veel goed. De tocht is goed op te delen naar eigen keuze, door wat te puzzelen met het openbaar vervoer kan je verschillende opties kiezen. Een aanrader, maar wel voor mensen met enige wandelervaring. Enerzijds de vele hoogtemeters en anderzijds de lengte van sommige etappes maken deze tocht niet geschikt voor mensen zonder wandelervaring.